Jac Verstappen, COVID-19

Jac (63) een actieve man, geen onderliggende gezondheidsproblemen, werd begin november 2020 ziek. Koorts, grieperig, beetje lamlendig. Hij nam een paracetamolletje maar de koorts bleef. Op aanraden van zijn dochter liet hij zijn zuurstofgehalte in zijn bloed meten en dat bleek veel te laag. De coronatest bleek positief.

Jac belandde in het ziekenhuis in Helmond, waar hij een dag later in coma werd gebracht. Tijdens zijn coma kreeg hij complicaties; een longembolie en een bacterie op zijn hartklep. Een flinke dosis Prednison bracht de ommekeer. Hij kan het gelukkig nog navertellen.

Alles opnieuw leren

Jac: “Ja, het was een hele ervaring, vooral voor mijn vrouw en kinderen. Ik heb 4 ½ week in coma gelegen en had nergens weet van. Begin januari 2021 mocht ik vanuit het ziekenhuis naar de kliniek van Libra Revalidatie & Audiologie locatie Blixembosch en toen begon het harde werken voor mij want ik kon helemaal niks meer. Ja, met mijn benen buiten het bed hangen, maar dan had ik nog moeite met mijn balans. Het was flink aanpoten maar dat past wel bij mij. Ik moest echt alles opnieuw leren, zelfs mezelf aankleden.”

Broek aantrekken is therapie

Jac: “Ik had een opmerking gemaakt dat ik de oefeningen niet echt zwaar vond. De volgende ochtend legde de verpleegkundige mijn broek klaar op de stoel. ‘Mijnheer Verstappen trekt u de broek maar aan.’ Ja maar dat kan ik niet. ‘Probeer het toch maar. Ik kom straks kijken.’
Dus ik ging maar aan de slag. Een kwartier ben ik ermee bezig geweest. Het zweet liep me van het voorhoofd, maar uiteindelijk kreeg ik het voor mekaar. Toen de verpleegkundige terugkwam was ze verrast; ‘Het is u toch gelukt!’ Ja, ik heb de broek weer aan, lachte ik.”

Het levert ook iets moois op

Jac: “Het klinkt misschien gek maar ondanks de ellende was het ook een mooie tijd. Ik had een fijn groepje mede-revalidanten in de kliniek. ’s Avonds in de huiskamer zaten we bij elkaar. De een had dit, de ander dat. We beurden elkaar op. Samen hebben we veel gelachen en gehuild. We lieten foto’s meebrengen van thuis die we elkaar lieten zien. Zo leerden we elkaar nog beter kennen. En we verliezen elkaar niet uit het oog, we zijn vrienden voor het leven.”

Nu verder thuis

Jac: “Sinds 4 juni ben ik gestopt met de poliklinische revalidatie bij Libra. Ik ga nu verder bij een fysiotherapeut in Helmond. Mijn fysiotherapeute van Libra heeft mij een overdrachtsbrief meegegeven, zodat mijn nieuwe therapeut precies weet waar ik gebleven ben en waar ik nog aan moet werken. Het is allemaal prima geregeld bij Libra, ik ben er erg tevreden over. Ze werken met hart en ziel om mensen zoals ik weer op de been te krijgen. Daar ben ik ze dankbaar voor.”

“Begin januari 2021 mocht ik vanuit het ziekenhuis naar de kliniek van Libra Revalidatie & Audiologie locatie Blixembosch en toen begon het harde werken voor mij want ik kon helemaal niks meer.”